توانم آن زمان در عشق لاف دردمندي زد
که از درمان گريزم تا بميرم در تمنايت
(محتشم کاشانی)

((ت))
تا نقش خیال دوست با ماست/ما را همه عمر خود تماشاست
انجا که جمال دلبر امد/والله که میان خانه صحراست

(عطار نیشابوری)

وای از این چشمی که میکاود نهان
روز و شب در چشم من راز مرا
گوش بر در مینهد تا بشنود
شاید آن گمگشته آواز مرا